Goedemorgen voor jullie,
Nooit kan ik eens een dag rustig aan het zwembad liggen behalve natuurlijk gistren...en laat dat nou net de heetste dag in Florida zijn geweest in de laatse 50 jaar. Natuurlijk hebben we ons ingesmeerd met zonnebrand maar ja dan moet je wel op de fles kijken of deze waterproof is en zo niet dan dient men zich weer in te smeren na een stukje in het zwembad gedobberd te hebben.
Dit nu wetende en gisteren nog niet resulteert er dus in dat we momenteel flink verbrand zijn en ieder straaltje zon ontiegelijk pijn doet op onze tere blanke schoudertjes en rug (zelf met een shirt aan brand de zon er nog dwars doorheen. En laten we nou net in Florida zijn. ook wel de Sunshine State genoemd en dit is niet zonder reden. Het zonnetje schijnt hier namelijk altijd.
Even geen pretparken dus vandaag want achtbanen met schouderbeugels tegen 2e graads verbrandingen aan is voor ons geen pret in een park. We blijven vandaag dus maar lekker op de kamer hangen met onze nieuwe vriend een fles after sun!
We gaan er gewoon vanuit dat de problemen vrij snel verholpen zijn en aangezien we geen tijd te verliezen hebben gaan we morgen naar Animal Kingdom! het 3e park van Disney waar veel dieren rondlopen maar volgens het reclamefilmpje van Disney toch GEEN dierentuin is
Pijnlijke groetjes,
Jeroen (auw) en Erica (auw)
p.s. Eventuele foto's van onze verbrande huid en loshangende vellen zijn als we terug in Nederland zijn aan te schaffen op aanvraag voor 10 per stuk.
maandag 19 april 2010
maandag 12 april 2010
Dag 7: .............
Zo hier even een kort verslagje van onze belevenissen:
We hebben vandaag niks gedaan dus er zijn ook geen belevenissen.
Kan deze gelegenheid wel meteen ff aangrijpen om iedereen te bedanken voor het meelezen en de leuke reacties
Groetjes,
Jeroen en Erica
We hebben vandaag niks gedaan dus er zijn ook geen belevenissen.
Kan deze gelegenheid wel meteen ff aangrijpen om iedereen te bedanken voor het meelezen en de leuke reacties
Groetjes,
Jeroen en Erica
Dag 6: Universal Studio's
Goedemorgen,
Vandaag zijn we naar het themepark van Universal Studios geweest en wat was het weer een onwijs gave dag!!!! Het is nog steeds bloedheet hier in het altijd zonnige Florida maar de temperatuur is gelukkig iets aan het dalen.
Dit park ligt op zo'n 10 minuten van het hotel dus konden we vanochtend lekker uitslapen en dat is ook wel eens fijn op vakantie. Om 09:30 stonden we dan toch aan de grote poort van Universal en na het gebruikelijke ritueel van vingerafdrukken en tassencontrole konden we dan eindelijk naar binnen. Als eerste zijn we naar E.T. de ride gegaan waar we de thuisplaneet van E.T. samen met nog wat onbekende mensen op een fiets gered hebben. Hij is ons nog dankbaar
Dit park staat natuurlijk volledig in het teken van films (ohja joh??? ja dus) en dus zijn we vandaag nog in een simulator geweest van Back to the Future, een 4-D attractie van Shrek, en een achtbaan van The Mummy.
Nu was de achtbaan bij gebrek aan thrill-rides wel het hoogtepunt van de dag maar dan heb je ook wat. Wat een ontzettend coole baan is dit zeg!!!! vooruit, achteruit, vuur, licht, stoom snelheid alles wat een goede coaster nodig heeft.
Dan het 2e hoogtepunt v/d dag....het eten. We hebben vanavond voor het eerst groente op!!!! dus ze hebben het toch. En lekker dat die boontjes waren!!!! alleen weer een beetje jammer dat ze zwemles kregen in de roomboter ;-)
En nu zijn we alweer in het hotel maar dat kan ook niet anders want dan kon ik niets typen en jullie dit niet lezen.....ik draaf weer door.
We gaan zo nog even wat drinken en dan duiken we weer gauw ons bedje in. Morgen hebben we een rustdag gepland dus geen pretparken voor ons morgen (hoop dat we het overleven).
See you all tomorrow,
Jeroen en Erica
Vandaag zijn we naar het themepark van Universal Studios geweest en wat was het weer een onwijs gave dag!!!! Het is nog steeds bloedheet hier in het altijd zonnige Florida maar de temperatuur is gelukkig iets aan het dalen.
Dit park ligt op zo'n 10 minuten van het hotel dus konden we vanochtend lekker uitslapen en dat is ook wel eens fijn op vakantie. Om 09:30 stonden we dan toch aan de grote poort van Universal en na het gebruikelijke ritueel van vingerafdrukken en tassencontrole konden we dan eindelijk naar binnen. Als eerste zijn we naar E.T. de ride gegaan waar we de thuisplaneet van E.T. samen met nog wat onbekende mensen op een fiets gered hebben. Hij is ons nog dankbaar
Dit park staat natuurlijk volledig in het teken van films (ohja joh??? ja dus) en dus zijn we vandaag nog in een simulator geweest van Back to the Future, een 4-D attractie van Shrek, en een achtbaan van The Mummy.
Nu was de achtbaan bij gebrek aan thrill-rides wel het hoogtepunt van de dag maar dan heb je ook wat. Wat een ontzettend coole baan is dit zeg!!!! vooruit, achteruit, vuur, licht, stoom snelheid alles wat een goede coaster nodig heeft.
Dan het 2e hoogtepunt v/d dag....het eten. We hebben vanavond voor het eerst groente op!!!! dus ze hebben het toch. En lekker dat die boontjes waren!!!! alleen weer een beetje jammer dat ze zwemles kregen in de roomboter ;-)
En nu zijn we alweer in het hotel maar dat kan ook niet anders want dan kon ik niets typen en jullie dit niet lezen.....ik draaf weer door.
We gaan zo nog even wat drinken en dan duiken we weer gauw ons bedje in. Morgen hebben we een rustdag gepland dus geen pretparken voor ons morgen (hoop dat we het overleven).
See you all tomorrow,
Jeroen en Erica
woensdag 17 februari 2010
Dag 5: EPCOT
Een nieuwe dag een nieuw bericht.
Vandaag zijn we naar EPCOT geweest het 2e park in de wereld die Disney heet. Dit park is geheel futuristisch ingedeeld en is opgedeeld in 2 gedeeltes het zei Future Land en World Showcase.
We zijn vandaag begonnen in Future Land aangezien hier de meeste attracties te vinden zijn. We begonnen bij de attractie Soarin. Dit is een soort kruising tussen een simulator en een film op groot formaat. Het idee is dat je in een hangglider in 7 minuten door Californie vliegt en de missie is zeer zeker geslaagd wat een schitterende attractie is dit.
Verder is er hiet nog een film te vinden over het behoud van de natuur gepresenteerd door Timon en Pumbaa uit de Leeuwenkoning. Als we deze voorstelling uit komen zien we dat er een rij staat bij een attractie die als we het bord moeten geloven net vernieuwd is. Vol spanning stappen we in een bootje op weg naar wat komen gaat. Het begint goed met een soort maquette van een holbewoner en een oerknal maar als we vervolgens de hoek om varen komen we in een enorme kas terecht. Het blijkt een educatief ritje van een slordige 40 minuten te zijn die ons deel laat uitmaken van het groeiproces van verscheidene groentes. Net als we zelf ook wortel aan het schieten zijn is het ritje afgelopen en worden we wakker gemaakt omdat we uit het bootje moeten....zucht we gaan al.
ACTIE!!!!!!
Onze aandacht wordt getrokken door het gescheur van auto's en we volgen onze oren. We komen uit bij Test Track een attractie waarin auto's een aantal tests ondergaan met ons erin als Crash-Test dummies. Zo denderen we met 4 andere inzittenden een helling met klinkertjes af doen een remtest zonder en met ABS worden blootgesteld aan extreme temperaturen warm en koud en komen vervolgens na een bochtentest bij de botsproef aan...SLIK...als de auto vaart maakt schuift de muur gelukkig net op tijd weg en bevinden we onszelf ineens op een racebaan waar de laatste test plaats vindt namelijk de snelheidsproef, we scheuren met 120 km/u door scherpe haarspeldbochten en dan is de rit weer ten einde.
De middag brengen we door in World Showcase. Dit is een expositie die zich uitstrekt rond een enorm meer waar s'avonds de afsluitende vuurwerkshow zal plaats vinden. 8 landen hebben hier een eigen paviljoen waarin ze een symbool voor hun land in het klein hebben nagebouwd met daarbij de bijbehorende culinaire specialiteiten. Zo wil het dat we een Duitse braadworst en een echt Italiaans Ijsje eten een bootritje door Mexico maken en een film over Canada bekijken in nog geen 2 uur.
Als we met dit rondje klaar zijn zoeken we een goed plekje om de vuurwerkshow te bekijken maar als we dan eindelijk een plekje hebben gevonden is het nog maar de vraag want waar je mag staan is afhankelijk van de wind.
We hebben mazzel vandaag en mogen blijven staan/zitten en als een half uur later het geweld los barst hebben we absoluut geen spijt van de lange dag. Ongelofelijk wat hebben ze hier toch mooi vuurwerk Bij deze show komt er op het eind een enorme wereldbol het eerder genoemde meer opgedreven waar beelden van moeder aarde op geprojecteerd worden.
Na afloop is het dan toch weer tijd geworden om naar de bus te gaan want die vertrekt al over 20 minuten. En dan gebeurt het onmogelijke we kunnnen de bushaltes niet meer terugvinden. We dwalen wat over een parkeerplaats en als we vervolgens bijna de snelweg oplopen worden we gelukkig geholpen door een medewerker die ons de goede kant wijst. We komen net op tijd aan voor de bus en met een half uur vertraging zitten we 40 min. later doodop in de bus terug.
We gaan lekker naar bed want morgen gaan we naar Universal
Gr
Jeroen en Erica
Vandaag zijn we naar EPCOT geweest het 2e park in de wereld die Disney heet. Dit park is geheel futuristisch ingedeeld en is opgedeeld in 2 gedeeltes het zei Future Land en World Showcase.
We zijn vandaag begonnen in Future Land aangezien hier de meeste attracties te vinden zijn. We begonnen bij de attractie Soarin. Dit is een soort kruising tussen een simulator en een film op groot formaat. Het idee is dat je in een hangglider in 7 minuten door Californie vliegt en de missie is zeer zeker geslaagd wat een schitterende attractie is dit.
Verder is er hiet nog een film te vinden over het behoud van de natuur gepresenteerd door Timon en Pumbaa uit de Leeuwenkoning. Als we deze voorstelling uit komen zien we dat er een rij staat bij een attractie die als we het bord moeten geloven net vernieuwd is. Vol spanning stappen we in een bootje op weg naar wat komen gaat. Het begint goed met een soort maquette van een holbewoner en een oerknal maar als we vervolgens de hoek om varen komen we in een enorme kas terecht. Het blijkt een educatief ritje van een slordige 40 minuten te zijn die ons deel laat uitmaken van het groeiproces van verscheidene groentes. Net als we zelf ook wortel aan het schieten zijn is het ritje afgelopen en worden we wakker gemaakt omdat we uit het bootje moeten....zucht we gaan al.
ACTIE!!!!!!
Onze aandacht wordt getrokken door het gescheur van auto's en we volgen onze oren. We komen uit bij Test Track een attractie waarin auto's een aantal tests ondergaan met ons erin als Crash-Test dummies. Zo denderen we met 4 andere inzittenden een helling met klinkertjes af doen een remtest zonder en met ABS worden blootgesteld aan extreme temperaturen warm en koud en komen vervolgens na een bochtentest bij de botsproef aan...SLIK...als de auto vaart maakt schuift de muur gelukkig net op tijd weg en bevinden we onszelf ineens op een racebaan waar de laatste test plaats vindt namelijk de snelheidsproef, we scheuren met 120 km/u door scherpe haarspeldbochten en dan is de rit weer ten einde.
De middag brengen we door in World Showcase. Dit is een expositie die zich uitstrekt rond een enorm meer waar s'avonds de afsluitende vuurwerkshow zal plaats vinden. 8 landen hebben hier een eigen paviljoen waarin ze een symbool voor hun land in het klein hebben nagebouwd met daarbij de bijbehorende culinaire specialiteiten. Zo wil het dat we een Duitse braadworst en een echt Italiaans Ijsje eten een bootritje door Mexico maken en een film over Canada bekijken in nog geen 2 uur.
Als we met dit rondje klaar zijn zoeken we een goed plekje om de vuurwerkshow te bekijken maar als we dan eindelijk een plekje hebben gevonden is het nog maar de vraag want waar je mag staan is afhankelijk van de wind.
We hebben mazzel vandaag en mogen blijven staan/zitten en als een half uur later het geweld los barst hebben we absoluut geen spijt van de lange dag. Ongelofelijk wat hebben ze hier toch mooi vuurwerk Bij deze show komt er op het eind een enorme wereldbol het eerder genoemde meer opgedreven waar beelden van moeder aarde op geprojecteerd worden.
Na afloop is het dan toch weer tijd geworden om naar de bus te gaan want die vertrekt al over 20 minuten. En dan gebeurt het onmogelijke we kunnnen de bushaltes niet meer terugvinden. We dwalen wat over een parkeerplaats en als we vervolgens bijna de snelweg oplopen worden we gelukkig geholpen door een medewerker die ons de goede kant wijst. We komen net op tijd aan voor de bus en met een half uur vertraging zitten we 40 min. later doodop in de bus terug.
We gaan lekker naar bed want morgen gaan we naar Universal
Gr
Jeroen en Erica
Dag 4: International Drive
Zo daar zijn we weer met een nieuw stuk. Voordat ik ga beginnen even een huishoudelijke mededeling: De berichten kunnen ietswat vertraging oplopen aangezien de internetverbining van het hotel niet zo stabiel is als ik zou willen. Dit resulteert er wel eens in dat de computer buiten gebruik is.
Zo ter zake,
Gisteren hebben we besloten om na al het pretparkgeweld van de afgelopen dagen eens lekker een rustig dagje in te lassen en een beetje rond het hotel te blijven hangen op de International Drive.
De International Drive is ongeveer alles wat maar toeristisch is. Het is een straat van 23 km. lang die door heen Orlando loopt. Op deze straat bevinden zich 485 Souvenirswinkel, 150 Restaurants en 100 hotels waaronder dat van ons.
Ook zijn er een aantal musea gevestigd waaronder Wonderworks.
Dit gebouw is van buiten imposanter dan van binnen aangezien het van buitenaf op zijn kop staat. Binnenin bevindt zich een wetenschappelijk museum waar je je een paar uur goed kan vermaken. Zo staat er een windturbine die een orkaan kan nabootsen en spijkerbed waar je op kan gaan liggen, hiervoor hebben we maar bedankt.
Wat we niet hebben laten staan is een achtbaansimulator, stel je voor je zit in een kleine afgesloten cabine die 360 graden om zijn as kan draaien en in de simulatie die afgespeeld wordt kan je zelf kiezen hoeveel keer je over de kop wil gaan.....gnagnagna.
Verder hebben ook op de Int. Drive het rariteitenkabinet van Ripley's believe it or not bezocht. Hier staan een aantal objecten waarmee mensen in het Guiness book of records terecht gekomen zijn en een expositie met wassen beelden over mensen die opzichzelf al intressant waren/zijn.
Aan het eind van de middag hebben we de lokale bus (LYNX) genomen naar een echt amerikaans winkelcentrum. Dit is onvoorstelbaar groot maar alles wat je nodig hebt (en alles wat je niet nodig hebt) is hier te vinden en dat alles heerlijk overdekt.
We nemen zo de bus naar het 2e park van Disneyworld EPCOT genaamd. Ik heb er alle vertrouwen in dat we ons ook hier niet hoeven te vervelen
Groetjes,
Jeroen en Erica
Zo ter zake,
Gisteren hebben we besloten om na al het pretparkgeweld van de afgelopen dagen eens lekker een rustig dagje in te lassen en een beetje rond het hotel te blijven hangen op de International Drive.
De International Drive is ongeveer alles wat maar toeristisch is. Het is een straat van 23 km. lang die door heen Orlando loopt. Op deze straat bevinden zich 485 Souvenirswinkel, 150 Restaurants en 100 hotels waaronder dat van ons.
Ook zijn er een aantal musea gevestigd waaronder Wonderworks.
Dit gebouw is van buiten imposanter dan van binnen aangezien het van buitenaf op zijn kop staat. Binnenin bevindt zich een wetenschappelijk museum waar je je een paar uur goed kan vermaken. Zo staat er een windturbine die een orkaan kan nabootsen en spijkerbed waar je op kan gaan liggen, hiervoor hebben we maar bedankt.
Wat we niet hebben laten staan is een achtbaansimulator, stel je voor je zit in een kleine afgesloten cabine die 360 graden om zijn as kan draaien en in de simulatie die afgespeeld wordt kan je zelf kiezen hoeveel keer je over de kop wil gaan.....gnagnagna.
Verder hebben ook op de Int. Drive het rariteitenkabinet van Ripley's believe it or not bezocht. Hier staan een aantal objecten waarmee mensen in het Guiness book of records terecht gekomen zijn en een expositie met wassen beelden over mensen die opzichzelf al intressant waren/zijn.
Aan het eind van de middag hebben we de lokale bus (LYNX) genomen naar een echt amerikaans winkelcentrum. Dit is onvoorstelbaar groot maar alles wat je nodig hebt (en alles wat je niet nodig hebt) is hier te vinden en dat alles heerlijk overdekt.
We nemen zo de bus naar het 2e park van Disneyworld EPCOT genaamd. Ik heb er alle vertrouwen in dat we ons ook hier niet hoeven te vervelen
Groetjes,
Jeroen en Erica
Dag 3: Magic Kingdom
Goedemorgen, nou ja voor ons in elk geval. Gisteravond is waren we erg laat terug en konden niks meer typen omdat de lobby in het hotel al dicht was en onze oogleden op half zeven hingen. Nu dus toch nog dat verslag.
Zoals al gezegd gisteren zijn we dus naar Disneyworld geweest en wel het park Magic Kingdom. Dit is een beetje het hoofdpark van Disneyworld wat 4 parken telt en lijkt van alle parken nog het meest op Disneyland Parijs.
We zijn s'ochtends vroeg opgehaald door de hotelshuttle die iedere dag naar Disneyworld rijdt. We hebben expres de vroege bus genomen zodat we de openingsceremonie mee konden maken van dit park. Het leuke is dat het park volledig afgelegen ligt van al het vaste land dit hebben ze gedaan om een denkbeeldige grens te maken tussen de realiteit en de sprookjeswereld van het park. Het park is op 2 manieren de bereiken per pont of met de monorail. We kiezen vandaag voor de boot zodat we mooi van het uitzicht kunnen genieten. Na een heerlijk boottochtje komen we dan toch aan voor de ingang waar we net op tijd zijn voor de ceremonie.
Er klinkt een stoomtrein in de verte en dan verschijnt Mickey Mouse ter tonele die het publiek gek maakt. Vervolgens komt de stoomtrein het station binnengereden met allemaal characters uit bekende Disneyfilms wordt er een liedje gezongen en de poorten gaan open. Deze keer zijn het niet de kinderen die naar binnen rennen maar de ouders die de kinderen meesleuren om maar als eerst het park te zijn. Triest!
We beginnen ons rondje park in Tomorrowland waar attracties zijn die gebaseerd zijn op het toekomstbeeld wat Walt E. Disney voor ogen had toen dit park gebouwd werdt in 1971. Dit beeld is inmiddels natuurlijk al zwaar verouderd maar nieuwe attracties worden nog steeds in dezelfde stijl gebouwd.
We lopen naar Space Mountain en kijken wat raar op als we in een soort bobslee achter elkaar plaats moeten nemen. In Disneyland Parijs heeft Space Mountain nl. een looping en 2 kurketrekkers en met deze buikbeugels gaat dat niet goed. Deze versie lijkt totaal niet op zijn zusje in Disneyland Parijs hij gaat ook niet over de kop en shaken not stirred komen we in slappe lach 5 minuten later weer naar buiten.
We lopen de hele dag door het park en bekijken alle attracties die dit park te bieden heeft maar staan ook vooral versteld van de mooie afwerking die hier gehanteerd wordt. Als het rond een uurtje of half 3 loopt besluiten we op zoek te gaan naar een mooi plekje voor de parade. Helaas zijn we hier eigenlijk te laat voor en de enige plek die er nog te vinden is is pal in de zon. We besluiten het aan te kijken en als om 3 uur de parade daadwerkelijk begint zijn we al behoorlijk verhit. Het is een schitterende parade zoals we van Disney gewend zijn met een hoop characters, grote wagens en een catchy deuntje maar hij is wel heel lang en als je dan met je camera staat dan zou je een hoop over hebben voor een statief of een parasol.
S'avonds bekijken we nog de lichtjesparade die ook weer van een superieure kwaliteit is en daarna het vuurwerk die de avond letterlijk met een knal doet eindigen. We weten nu ook meteen waarom de entreekaartjes zo duur zijn voor dit park. Ze geven iedere avond een fortuin aan vuurwerk uit.
Als we om 23:15 in de bus zitten beseffen we dat we vandaag 17 uur rondgeslenterd hebben in dit park en onze voetjes komen ook meteen in opstand nu ze eindelijk de rust krijgen waar ze de hele dag al op wachten.
Moe maar voldaan komen we aan in het hotel waar we ons ter bedde stortte.
Vandaag gaan we de dingen een vanuit een heel ander perspectief bekijken.
Groeten uit een zeer zonnig Florida,
Jeroen & Erica
Zoals al gezegd gisteren zijn we dus naar Disneyworld geweest en wel het park Magic Kingdom. Dit is een beetje het hoofdpark van Disneyworld wat 4 parken telt en lijkt van alle parken nog het meest op Disneyland Parijs.
We zijn s'ochtends vroeg opgehaald door de hotelshuttle die iedere dag naar Disneyworld rijdt. We hebben expres de vroege bus genomen zodat we de openingsceremonie mee konden maken van dit park. Het leuke is dat het park volledig afgelegen ligt van al het vaste land dit hebben ze gedaan om een denkbeeldige grens te maken tussen de realiteit en de sprookjeswereld van het park. Het park is op 2 manieren de bereiken per pont of met de monorail. We kiezen vandaag voor de boot zodat we mooi van het uitzicht kunnen genieten. Na een heerlijk boottochtje komen we dan toch aan voor de ingang waar we net op tijd zijn voor de ceremonie.
Er klinkt een stoomtrein in de verte en dan verschijnt Mickey Mouse ter tonele die het publiek gek maakt. Vervolgens komt de stoomtrein het station binnengereden met allemaal characters uit bekende Disneyfilms wordt er een liedje gezongen en de poorten gaan open. Deze keer zijn het niet de kinderen die naar binnen rennen maar de ouders die de kinderen meesleuren om maar als eerst het park te zijn. Triest!
We beginnen ons rondje park in Tomorrowland waar attracties zijn die gebaseerd zijn op het toekomstbeeld wat Walt E. Disney voor ogen had toen dit park gebouwd werdt in 1971. Dit beeld is inmiddels natuurlijk al zwaar verouderd maar nieuwe attracties worden nog steeds in dezelfde stijl gebouwd.
We lopen naar Space Mountain en kijken wat raar op als we in een soort bobslee achter elkaar plaats moeten nemen. In Disneyland Parijs heeft Space Mountain nl. een looping en 2 kurketrekkers en met deze buikbeugels gaat dat niet goed. Deze versie lijkt totaal niet op zijn zusje in Disneyland Parijs hij gaat ook niet over de kop en shaken not stirred komen we in slappe lach 5 minuten later weer naar buiten.
We lopen de hele dag door het park en bekijken alle attracties die dit park te bieden heeft maar staan ook vooral versteld van de mooie afwerking die hier gehanteerd wordt. Als het rond een uurtje of half 3 loopt besluiten we op zoek te gaan naar een mooi plekje voor de parade. Helaas zijn we hier eigenlijk te laat voor en de enige plek die er nog te vinden is is pal in de zon. We besluiten het aan te kijken en als om 3 uur de parade daadwerkelijk begint zijn we al behoorlijk verhit. Het is een schitterende parade zoals we van Disney gewend zijn met een hoop characters, grote wagens en een catchy deuntje maar hij is wel heel lang en als je dan met je camera staat dan zou je een hoop over hebben voor een statief of een parasol.
S'avonds bekijken we nog de lichtjesparade die ook weer van een superieure kwaliteit is en daarna het vuurwerk die de avond letterlijk met een knal doet eindigen. We weten nu ook meteen waarom de entreekaartjes zo duur zijn voor dit park. Ze geven iedere avond een fortuin aan vuurwerk uit.
Als we om 23:15 in de bus zitten beseffen we dat we vandaag 17 uur rondgeslenterd hebben in dit park en onze voetjes komen ook meteen in opstand nu ze eindelijk de rust krijgen waar ze de hele dag al op wachten.
Moe maar voldaan komen we aan in het hotel waar we ons ter bedde stortte.
Vandaag gaan we de dingen een vanuit een heel ander perspectief bekijken.
Groeten uit een zeer zonnig Florida,
Jeroen & Erica
Dag 2: Seaworld
Zo we zijn weer terug van een lange eerste dag.
Onze eerste nacht heeft vrij lang geduurd door de Jet-Lag en rond half 5 waren we dan ook klaarwakker. We hebben nog even tv gekeken (commercials van advocaten en fast-food companies) en zijn uurtje half 7 maar goed opgestaan.
Vervolgens zijn we naar beneden gegaan om het ontbijt te keuren wat inbegrepen zit bij de hotelkamer. Hotel-ontbijtbufetten vindt ik altijd een feest ondanks dat ik thuis nooit ontbijt maar wat ze hier serveren dat is volgens mij geen ontbijt te noemen. Er ligt een doos met donuts die zo droog zijn dat ze verkruimelen in je handen en sap wat volgens mij van een soort poeder gemaakt is. Maar goed we laten ons niet kennen en als we 20 minuten later dan toch een donut op hebben kunnen we op pad.
We hebben besloten voor onze eerste dag in Orlando naar Seaworld te gaan dit omdat het vrij dicht bij het hotel zit dus mochten we s'middags instorten zijn we snel weer terug en het zijn voornamelijk shows die er opgevoerd worden dus je kan lekker blijven zitten.
We nemen het toeristenbusje en een half uurtje later stappen we uit voor de ingang. Het park is nog niet open maar we mogen wel al naar binnen want de winkels gaan iets eerder open als dat de show beginnen een slimme strategie vinden we. Als we rustig door het park lopen en al het natuurschoon bewonderen wordt er ineens omgeroepen dat het park binnen enkele momenten officieel geopend wordt. En vervolgens begint het volkslied te spelen. We kijjken een beetje ongemakkelijk om ons heen want ineens staat iedereen stil met den hand op den borst en we worden een beetje argwanend aangekeken dat we hun gevoel niet delen.
De temperatuur is inmiddels al aardig opgelopen (35 graden) en we besluiten wat verkoeling te zoeken in de wildwaterbaan Journey to Atlantis. Nou verkoeling krijg je hier als je het zoekt en 10 minuten later staan we met het water in onze schoenen weer buiten.
We kijken op het programma om te kiezen welke show we als eerste bezoeken en besluiten voor de zeeleeuwenshow te gaan. Dit is een erg leuke show en we zitten lekker een half uurtje in de schaduw. Daarna is het tijd geworden om het symbool van het park te gaan aanschouwen want de orka-show begint bijna. We spoeden ons zo snel als ons warme lijf ons draagt naar het stadion wat bijna net zo groot is als een voetbalstadion en nemen net buiten te wetzone plaats. We zitten drie kwartier met open mond te kijken naar de lenigheid van deze beesten die zo groot zijn als een vrachtwagen.
Als de show bijna afgelopen is wordt er nog even uitdrukkelijk aandacht gevraagd voor alle militairen en veteranen, ze moeten gaan staan om vervolgens een applaus in ontvangst te nemen en tot onze stomme verbazing gebeurt dit nog echt ook.
Hierna bekijken we nog een show met luchtacrobatiek en dolfijnen maar dit valt eigenlijk in het niets bij wat we net gezien hebben. Hierna vinden we het welletjes geweest en besluiten terug te gaan naar het hotel.
We gaan zo nog even een stukje zwemmen en daarna wat drinken, en dan nog wat drinken en misschien daarna nog wel wat. Morgen staat Disneyworld op het programma dus het beloofd een drukke dag te worden,
Groetjes,
Jeroen en Erica
Onze eerste nacht heeft vrij lang geduurd door de Jet-Lag en rond half 5 waren we dan ook klaarwakker. We hebben nog even tv gekeken (commercials van advocaten en fast-food companies) en zijn uurtje half 7 maar goed opgestaan.
Vervolgens zijn we naar beneden gegaan om het ontbijt te keuren wat inbegrepen zit bij de hotelkamer. Hotel-ontbijtbufetten vindt ik altijd een feest ondanks dat ik thuis nooit ontbijt maar wat ze hier serveren dat is volgens mij geen ontbijt te noemen. Er ligt een doos met donuts die zo droog zijn dat ze verkruimelen in je handen en sap wat volgens mij van een soort poeder gemaakt is. Maar goed we laten ons niet kennen en als we 20 minuten later dan toch een donut op hebben kunnen we op pad.
We hebben besloten voor onze eerste dag in Orlando naar Seaworld te gaan dit omdat het vrij dicht bij het hotel zit dus mochten we s'middags instorten zijn we snel weer terug en het zijn voornamelijk shows die er opgevoerd worden dus je kan lekker blijven zitten.
We nemen het toeristenbusje en een half uurtje later stappen we uit voor de ingang. Het park is nog niet open maar we mogen wel al naar binnen want de winkels gaan iets eerder open als dat de show beginnen een slimme strategie vinden we. Als we rustig door het park lopen en al het natuurschoon bewonderen wordt er ineens omgeroepen dat het park binnen enkele momenten officieel geopend wordt. En vervolgens begint het volkslied te spelen. We kijjken een beetje ongemakkelijk om ons heen want ineens staat iedereen stil met den hand op den borst en we worden een beetje argwanend aangekeken dat we hun gevoel niet delen.
De temperatuur is inmiddels al aardig opgelopen (35 graden) en we besluiten wat verkoeling te zoeken in de wildwaterbaan Journey to Atlantis. Nou verkoeling krijg je hier als je het zoekt en 10 minuten later staan we met het water in onze schoenen weer buiten.
We kijken op het programma om te kiezen welke show we als eerste bezoeken en besluiten voor de zeeleeuwenshow te gaan. Dit is een erg leuke show en we zitten lekker een half uurtje in de schaduw. Daarna is het tijd geworden om het symbool van het park te gaan aanschouwen want de orka-show begint bijna. We spoeden ons zo snel als ons warme lijf ons draagt naar het stadion wat bijna net zo groot is als een voetbalstadion en nemen net buiten te wetzone plaats. We zitten drie kwartier met open mond te kijken naar de lenigheid van deze beesten die zo groot zijn als een vrachtwagen.
Als de show bijna afgelopen is wordt er nog even uitdrukkelijk aandacht gevraagd voor alle militairen en veteranen, ze moeten gaan staan om vervolgens een applaus in ontvangst te nemen en tot onze stomme verbazing gebeurt dit nog echt ook.
Hierna bekijken we nog een show met luchtacrobatiek en dolfijnen maar dit valt eigenlijk in het niets bij wat we net gezien hebben. Hierna vinden we het welletjes geweest en besluiten terug te gaan naar het hotel.
We gaan zo nog even een stukje zwemmen en daarna wat drinken, en dan nog wat drinken en misschien daarna nog wel wat. Morgen staat Disneyworld op het programma dus het beloofd een drukke dag te worden,
Groetjes,
Jeroen en Erica
Dag 1: We zijn er!!!
Na een totale vlucht van 12 uur zijn we dan eindelijk in het hotel aangekomen maar laten we bij het begin beginnen.
Om 4, 5, 6 uur wordt ik wakker kijk op de klok en kom vervolgens tot de conclusie dat we nog niet op reis mogen. Als om 7 uur de wekker dan toch eindelijk gaat ben ik ook klaar wakker en 2 over 7 sta ik wel aangekleed naast het bed (daar kan een brandweerman nog wat van leren). Als Erica ook opstaat kijken we elkaar aan en dan komt het besef...........we gaan naar Amerika. Ons hele leven dromen we al van een reis naar Amerika en ondanks dat we ons niet totaal mengen in de Amerikaanse cultuur is dit toch een droom die uitkomt.
De koffers zijn al 3 dagen ingepakt dus na de katten uitgebreidt geknuffeld te hebben verlaten we dan toch het flatje om deze voor 2 weken in te ruilen voor een hotelkamer met airco.
De ouders van Erica willen graag onze auto lenen deze vakantie en dat is geen probleem als ze ons eerst even naar Schiphol willen brengen, zo hebben we er allebei wat aan.
Dus rijden we eerst naar de ouders van Erica om vervolgens met zijn 4-en door te gaan naar Schiphol. Hier aangekomen besluiten we eerst nog ff een kop koffie te drinken bij een gezellig Italiaans koffietentje en als ik merk dat ik mijn kopje niet stil kan houden moet ik eerlijk bekennen dat de zenuwen ook bij toe beginnen te slaan.
Na de koffie is het dan tijd voor inchecken en afscheid nemen. Helaas krijgen we geen upgrade naar Business class maar het afscheid valt toch zwaar.
Als dit alles dan eenmaal achter de rug is en we de douane doorzijn lijkt het wel of we onze zenuwen achter hebben gelaten want ineens komt de vakantiestemming erin.
Om Amerika in te mogen zijn bepaalde procedures van toepassing waaronder het invullen van een zogenaamd tijdelijk visum. Dit is een groen en een wit met blauw papier waar je best een hoop gegevens op in moet vullen, nu kan dit natuurlijk tijdens de vlucht (die duurt toch 8 uur) maar aangezien het schrijven vrij lastig gaat op een klaptafeltje in een vliegtuig besluiten we er rustig voor te gaan zitten bij de gate en het aldaar in te vullen.
Na deze hele vragenlijst ingevuld te hebben is het al bijna tijd om ons naar de gate te bevinden waar we ondervraagt worden over onze bagage (heeft u deze zelf ingepakt? Neemt u etenswaren mee ? enz.). Ook dit proces doorlopen we en we spoeden ons naar de detectorpoortjes. Als we hierdoor zijn worden onze schoenen ook nog aan een grondige inspectie onderworpen zowel binnen als buiten en ik dacht dat ik een rotbaantje had.
Ik probeer nog even gauw een foto te maken van het inmens grote vliegtuig wat ons naar onze eerste bestemming zal brengen te nemen maar wordt abrupt teruggefloten door een douanebeamte die mij verteld dat het niet toegestaan is om foto's te nemen na de douanecontrole. Ik besluit het lot te accepteren die ene foto heb ik nou lekker toch al en voor we het weten zitten we in het vliegtuig.
Nu moet ik vertellen dat we tot nu alleen chartervluchtjes van max. 3 uur gemaakt hebben maar wat een verschil zeg. Om bij onze stoelen te komen moeten we eerst 10 minuten door het vliegtuig heen lopen langs de Business Class, Comfort Class, First Class, Economy plus Class en vervolgens de veeschuur waar onze stoelen zich bevinden.
Tijdens de vlucht vermaken we ons prima met een keuze van 6 films die afgespleed worden in een schermje wat bevestigd is in de stoel voor ons. We worden tijdens deze vlucht ook totaal in de watten gelegd wat betreft eten en drinken niets is te veel.
Als we dan na 8 uur in Washington landen zijn we toch blij dat we weer met beide voeten op de grond staan en we gaan op weg naar onze laatste procedure om het beloofde land binnen te komen....de immigratiedienst. We waren al gewaarschuwd om vooral geen grapjes te maken tegen deze mensen en we gaan keurig in de rij staan.
Terwijl we staan te wachten besluiten we ff aan elkaar te blijven klitten voor als er moeilijke vragen gesteld worden. Erica is als eerste aan de beurt en ik loop er vrolijk achteraan. De immigratieofficier ziet het vanuit zijn ooghoeken gebeuren kijkt op het formulier wat Erica aan hem overhandigt en Vervolgens vindt de volgende conversatie plaats:
- Hoort deze man bij uw familie?
- Ja zegt Erica
- Bent u getrouwd dan?
- Nee
- Dan hoort deze man niet bij uw familie en moet hij plaats nemen achter de gele lijn.
Ik sputter nog een beetje tegen maar kom er al gauw achter dat er niet te dollen valt met deze mensen en besluit toch maar gauw een stapje naar achter te doen voordat we allebei op het vliegtuig terug naar Nederland gezet worden. Als ik daarna aan de beurt ben kom ik erachter dat het akkefietje van net het humeur van de officier niet ten goede is gekomen. De papieren worden uit mijn handen gegrist er wordt gewezen op een scannertje waar ik mijn wijsvinger op moet leggen en er wordt een foto van me genomen. 1 voordeel is wel deze man is mij inmiddels zo zat dat lastige vragen achterwege blijven deze keer.
Lichtelijk ontgoogcheld komen Erica en ik elkaar weer tegen in de hal daarna waar we op onze bagage wachten omdat de Amerikaanse authoriteiten willen dat je zelf je koffer de grens over draagt. Zo gezegd zo gedaan we pakken onze koffers lopen 10 meter en geven de koffers weer af om ze vervolgens (hopeliijk) weer in Orlando terug te vinden.
Dan zijn we toch in Amerika, we zijn approved (goedgekeurd) en mogen dus 30 dagen blijven...jammer genoeg hebben we maar geld genoeg voor 2 weken maar we doen het er maar mee. Om een beetje in te blenden in lokale gewoontes besluiten we van start te gaan met een echte Amerikaanse milkshake. Dit wordt geserveerd in een piepschuime beker waar een rietje in geprikt zit. Het nut van dit rietje ontgaat mij totaal aangezien de slagroom, roomijs, diepvriesaardbijen-substantie zo dik is dat het onmogelijk door een rietje naar binnen te krijgen is. We besluiten ons rietje te gebruiken om te lepelen en als we dit op hebben proberen we het thuisfront te bereiken om te melden dat we aangekomen zijn. We proberen van alles maar niks werkt dus we sturen een sms en hopen dat die aankomt.
Dan is het tijd om in te stappen in het 2e vliegtuig. Deze vlucht verloopt als een gemiddelde busreis dat wil zeggen: hobbelig, weinig service maar je krijgt waar je voor betaald, een vlucht naar Florida. Als we hier uitstappen zijn we helemaal dood. We zijn inmiddels zo'n 15 uur onderweg en met het tijdsverschil meegerekend 23 uur. Als we de roltrap afgaan om onze koffers te pakken staat de limousinechauffeur al klaar met een bordje met onze naam erop.
Kijk dat is nou nog eens aankomen. We hoeven de koffer zelf niet meer te pakken alleen maar aan te wijzen en vervolgens lopen we naar buiten waar onze limo staat. Als we buiten komen staat er een oude verotte zwart/grijze limousine waar de spiegels van vastgeplakt zitten met duct-tape maar gelukkig is dit niet onze limousine om de hoek staat een schitterende witte glanze limousine met neon en minibar en zo wil het dus dat we om 9 uur s'avonds (leuk zeg tijdsverschil) met een limousine afgezet worden bij een budget hotel midden in het toeristische centrum van Orlando.
We checken in gaan naar de kamer en na onze goedkeuring pakken we de koffers uit we stappen onder de douche en willen net naar bed gaan als ik Erica hoor vragen waar de videocamera is, uhhhh die zal nog in de limousine liggen als ie niet op de hotelkamer is. We gaan meteen op zoek naar het telefoonnummer van de maatschappij en als we dat eindelijk gevonden hebben herinner ik me ineens dat ik die samen met de fotocamera en de toegangspassen voor Disney in de kluis op de kamer heb gelegd. We kunnen er niet om lachen door de moeheid en besluiten snel ons bed in te gaan op naar een lange eerste nacht in Amerika
Groetjes
Jeroen en Erica
Om 4, 5, 6 uur wordt ik wakker kijk op de klok en kom vervolgens tot de conclusie dat we nog niet op reis mogen. Als om 7 uur de wekker dan toch eindelijk gaat ben ik ook klaar wakker en 2 over 7 sta ik wel aangekleed naast het bed (daar kan een brandweerman nog wat van leren). Als Erica ook opstaat kijken we elkaar aan en dan komt het besef...........we gaan naar Amerika. Ons hele leven dromen we al van een reis naar Amerika en ondanks dat we ons niet totaal mengen in de Amerikaanse cultuur is dit toch een droom die uitkomt.
De koffers zijn al 3 dagen ingepakt dus na de katten uitgebreidt geknuffeld te hebben verlaten we dan toch het flatje om deze voor 2 weken in te ruilen voor een hotelkamer met airco.
De ouders van Erica willen graag onze auto lenen deze vakantie en dat is geen probleem als ze ons eerst even naar Schiphol willen brengen, zo hebben we er allebei wat aan.
Dus rijden we eerst naar de ouders van Erica om vervolgens met zijn 4-en door te gaan naar Schiphol. Hier aangekomen besluiten we eerst nog ff een kop koffie te drinken bij een gezellig Italiaans koffietentje en als ik merk dat ik mijn kopje niet stil kan houden moet ik eerlijk bekennen dat de zenuwen ook bij toe beginnen te slaan.
Na de koffie is het dan tijd voor inchecken en afscheid nemen. Helaas krijgen we geen upgrade naar Business class maar het afscheid valt toch zwaar.
Als dit alles dan eenmaal achter de rug is en we de douane doorzijn lijkt het wel of we onze zenuwen achter hebben gelaten want ineens komt de vakantiestemming erin.
Om Amerika in te mogen zijn bepaalde procedures van toepassing waaronder het invullen van een zogenaamd tijdelijk visum. Dit is een groen en een wit met blauw papier waar je best een hoop gegevens op in moet vullen, nu kan dit natuurlijk tijdens de vlucht (die duurt toch 8 uur) maar aangezien het schrijven vrij lastig gaat op een klaptafeltje in een vliegtuig besluiten we er rustig voor te gaan zitten bij de gate en het aldaar in te vullen.
Na deze hele vragenlijst ingevuld te hebben is het al bijna tijd om ons naar de gate te bevinden waar we ondervraagt worden over onze bagage (heeft u deze zelf ingepakt? Neemt u etenswaren mee ? enz.). Ook dit proces doorlopen we en we spoeden ons naar de detectorpoortjes. Als we hierdoor zijn worden onze schoenen ook nog aan een grondige inspectie onderworpen zowel binnen als buiten en ik dacht dat ik een rotbaantje had.
Ik probeer nog even gauw een foto te maken van het inmens grote vliegtuig wat ons naar onze eerste bestemming zal brengen te nemen maar wordt abrupt teruggefloten door een douanebeamte die mij verteld dat het niet toegestaan is om foto's te nemen na de douanecontrole. Ik besluit het lot te accepteren die ene foto heb ik nou lekker toch al en voor we het weten zitten we in het vliegtuig.
Nu moet ik vertellen dat we tot nu alleen chartervluchtjes van max. 3 uur gemaakt hebben maar wat een verschil zeg. Om bij onze stoelen te komen moeten we eerst 10 minuten door het vliegtuig heen lopen langs de Business Class, Comfort Class, First Class, Economy plus Class en vervolgens de veeschuur waar onze stoelen zich bevinden.
Tijdens de vlucht vermaken we ons prima met een keuze van 6 films die afgespleed worden in een schermje wat bevestigd is in de stoel voor ons. We worden tijdens deze vlucht ook totaal in de watten gelegd wat betreft eten en drinken niets is te veel.
Als we dan na 8 uur in Washington landen zijn we toch blij dat we weer met beide voeten op de grond staan en we gaan op weg naar onze laatste procedure om het beloofde land binnen te komen....de immigratiedienst. We waren al gewaarschuwd om vooral geen grapjes te maken tegen deze mensen en we gaan keurig in de rij staan.
Terwijl we staan te wachten besluiten we ff aan elkaar te blijven klitten voor als er moeilijke vragen gesteld worden. Erica is als eerste aan de beurt en ik loop er vrolijk achteraan. De immigratieofficier ziet het vanuit zijn ooghoeken gebeuren kijkt op het formulier wat Erica aan hem overhandigt en Vervolgens vindt de volgende conversatie plaats:
- Hoort deze man bij uw familie?
- Ja zegt Erica
- Bent u getrouwd dan?
- Nee
- Dan hoort deze man niet bij uw familie en moet hij plaats nemen achter de gele lijn.
Ik sputter nog een beetje tegen maar kom er al gauw achter dat er niet te dollen valt met deze mensen en besluit toch maar gauw een stapje naar achter te doen voordat we allebei op het vliegtuig terug naar Nederland gezet worden. Als ik daarna aan de beurt ben kom ik erachter dat het akkefietje van net het humeur van de officier niet ten goede is gekomen. De papieren worden uit mijn handen gegrist er wordt gewezen op een scannertje waar ik mijn wijsvinger op moet leggen en er wordt een foto van me genomen. 1 voordeel is wel deze man is mij inmiddels zo zat dat lastige vragen achterwege blijven deze keer.
Lichtelijk ontgoogcheld komen Erica en ik elkaar weer tegen in de hal daarna waar we op onze bagage wachten omdat de Amerikaanse authoriteiten willen dat je zelf je koffer de grens over draagt. Zo gezegd zo gedaan we pakken onze koffers lopen 10 meter en geven de koffers weer af om ze vervolgens (hopeliijk) weer in Orlando terug te vinden.
Dan zijn we toch in Amerika, we zijn approved (goedgekeurd) en mogen dus 30 dagen blijven...jammer genoeg hebben we maar geld genoeg voor 2 weken maar we doen het er maar mee. Om een beetje in te blenden in lokale gewoontes besluiten we van start te gaan met een echte Amerikaanse milkshake. Dit wordt geserveerd in een piepschuime beker waar een rietje in geprikt zit. Het nut van dit rietje ontgaat mij totaal aangezien de slagroom, roomijs, diepvriesaardbijen-substantie zo dik is dat het onmogelijk door een rietje naar binnen te krijgen is. We besluiten ons rietje te gebruiken om te lepelen en als we dit op hebben proberen we het thuisfront te bereiken om te melden dat we aangekomen zijn. We proberen van alles maar niks werkt dus we sturen een sms en hopen dat die aankomt.
Dan is het tijd om in te stappen in het 2e vliegtuig. Deze vlucht verloopt als een gemiddelde busreis dat wil zeggen: hobbelig, weinig service maar je krijgt waar je voor betaald, een vlucht naar Florida. Als we hier uitstappen zijn we helemaal dood. We zijn inmiddels zo'n 15 uur onderweg en met het tijdsverschil meegerekend 23 uur. Als we de roltrap afgaan om onze koffers te pakken staat de limousinechauffeur al klaar met een bordje met onze naam erop.
Kijk dat is nou nog eens aankomen. We hoeven de koffer zelf niet meer te pakken alleen maar aan te wijzen en vervolgens lopen we naar buiten waar onze limo staat. Als we buiten komen staat er een oude verotte zwart/grijze limousine waar de spiegels van vastgeplakt zitten met duct-tape maar gelukkig is dit niet onze limousine om de hoek staat een schitterende witte glanze limousine met neon en minibar en zo wil het dus dat we om 9 uur s'avonds (leuk zeg tijdsverschil) met een limousine afgezet worden bij een budget hotel midden in het toeristische centrum van Orlando.
We checken in gaan naar de kamer en na onze goedkeuring pakken we de koffers uit we stappen onder de douche en willen net naar bed gaan als ik Erica hoor vragen waar de videocamera is, uhhhh die zal nog in de limousine liggen als ie niet op de hotelkamer is. We gaan meteen op zoek naar het telefoonnummer van de maatschappij en als we dat eindelijk gevonden hebben herinner ik me ineens dat ik die samen met de fotocamera en de toegangspassen voor Disney in de kluis op de kamer heb gelegd. We kunnen er niet om lachen door de moeheid en besluiten snel ons bed in te gaan op naar een lange eerste nacht in Amerika
Groetjes
Jeroen en Erica
Update 1
Daar zijn we weer eens met een nieuw bericht.
Nee we zijn nog steeds in het koude Nederland maar volgens de weerberichten gaat dat spoedig veranderen. Nog maar 32 dagen wachten en dan is het eindelijk zover. We zijn nu al zenuwachtig en al in staat om de koffer in te pakken maarja nog 32 dagen met dezelfde onderbroek is ook niet alles, Verder hebben we inmiddels al nieuwe sportschoenen en goeie zonnebrillen (eerste prioriteit in Florida).
Het volgende bericht zal wel de dag voor we vertrekken verschijnen en dan is het de bedoeling om iedere dag van de vakantie een verslag te schrijven over hoe de dag is verlopen. Helaas zal ik tijdens de vakantie geen foto's kunnen plaatsen omdat ik geen toegang heb tot een laptop en dus aangewezen ben op internet-cafe's of dergelijke plaatsen waar ze er niet heel blij van worden als je je eigen apparatuur gaat aansluiten op hum computer.
Rest mij alleen nog iedereen een fijne Meimaand te wensen en ik hoop dat er nog wel een paar mensen tijdens de vakantie hier komen kijken,
Groeten,
Jeroen en Erica
Nog 32 dagen tot de Sunshine State
Nee we zijn nog steeds in het koude Nederland maar volgens de weerberichten gaat dat spoedig veranderen. Nog maar 32 dagen wachten en dan is het eindelijk zover. We zijn nu al zenuwachtig en al in staat om de koffer in te pakken maarja nog 32 dagen met dezelfde onderbroek is ook niet alles, Verder hebben we inmiddels al nieuwe sportschoenen en goeie zonnebrillen (eerste prioriteit in Florida).
Het volgende bericht zal wel de dag voor we vertrekken verschijnen en dan is het de bedoeling om iedere dag van de vakantie een verslag te schrijven over hoe de dag is verlopen. Helaas zal ik tijdens de vakantie geen foto's kunnen plaatsen omdat ik geen toegang heb tot een laptop en dus aangewezen ben op internet-cafe's of dergelijke plaatsen waar ze er niet heel blij van worden als je je eigen apparatuur gaat aansluiten op hum computer.
Rest mij alleen nog iedereen een fijne Meimaand te wensen en ik hoop dat er nog wel een paar mensen tijdens de vakantie hier komen kijken,
Groeten,
Jeroen en Erica
Nog 32 dagen tot de Sunshine State
Eerste stuk
Hoi,
Welkom op ons weblog dat volledig is gewijd aan onze vakantie in Orlando.
Na jaren sparen en talloze bezoekjes aan Disneyland Parijs (gemiddeld 2 x per jaar) hebben we dan toch eindelijk de knoop doorgehakt en een reis geboekt van 14 dagen naar Orlando bij American Vacations.
We vliegen 3 Juni met United Airlines naar Washington om vanuit daar over te stappen op een vlucht naar Orlando waar we opgewacht zullen worden door een limousine (ja als je naar Amerika gaat voor het eerst moet je het goed doen), vervolgens zullen we in het hotel Travelodge bij Universal Studios aan de International Drive overnachten en de komende dagen ons helemaal uitleven in Disneyworld, Universal Studios en Seaworld. ORLANDO HERE WE COME!!!!!!
Welkom op ons weblog dat volledig is gewijd aan onze vakantie in Orlando.
Na jaren sparen en talloze bezoekjes aan Disneyland Parijs (gemiddeld 2 x per jaar) hebben we dan toch eindelijk de knoop doorgehakt en een reis geboekt van 14 dagen naar Orlando bij American Vacations.
We vliegen 3 Juni met United Airlines naar Washington om vanuit daar over te stappen op een vlucht naar Orlando waar we opgewacht zullen worden door een limousine (ja als je naar Amerika gaat voor het eerst moet je het goed doen), vervolgens zullen we in het hotel Travelodge bij Universal Studios aan de International Drive overnachten en de komende dagen ons helemaal uitleven in Disneyworld, Universal Studios en Seaworld. ORLANDO HERE WE COME!!!!!!
Abonneren op:
Reacties (Atom)